Klettersteigplezier in de Duitse en Oostenrijkse Alpen

Alpspitze, Zugspitze en Egesengrat

Een week na het vallen van de eerste sneeuw, beslissen we voor een verlengd weekend de bergen in te trekken. De weersvoorspellingen zijn optimaal: stabiel weer, blauwe hemel erg aangename temperaturen. Met een groepje van drie trekken we richting Alpen om wat klettersteig-routes te klimmen. We kiezen als hoofddoel de top van de Zugspitze. Dit omwille van de prachtige omgeving, de geringe moeilijkheidsgraad van de route en de nabijheid van het Stubaital, waar we de laatste nacht bij Dieter zijn tante kunnen overnachten. Dat de Zugspitze de hoogste top van de Beierse Alpen is, maakt het des te mooier.

massief

Vrijdag 19 oktober 2012

canyon

We vertrekken donderdag laat in de avond. Na een hele nacht rijden, staan we in de vroege ochtend op het dorpspleintje van Garmisch-Partenkirchen. We vinden een gezellig bakkerijtje met sterke koffie en versgebakken croissants. Een klein half uurtje later rijden we enkele kilometers terug naar Hammersbach, een gehucht dat toegang biedt tot het Höllental, waar we de wagen op de ruime parking plaatsen. Al het materiaal wordt uit de koffer gegooid, geselecteerd en verdeeld. Het is een prachtige, warme herfstdag en dat zal de komende dagen zo blijven. We beslissen dan ook om wat kledij in de wagen te laten. Ondanks het eten, slaapmateriaal, tenten en klimmateriaal valt het gewicht van de rugzakken uiteindelijk goed mee.

Vanuit Hammersbach klimt een licht stijgend pad voorzichtig het bos in. Het is puur genieten: de prachtige herfstkleuren die verlicht worden door een lage herfstzon en de witte top van de Zugspitze die af en toe zichtbaar is tegen een prachtig blauwe hemel. Nog geen 15 uur geleden zat ik achter mijn bureau, nu in deze prachtige bergwereld. Het leven kan zeer snel opmerkelijk verbeteren!
De toegang tot het Hollenthal via de canyon is betalend (4 euro per persoon). Dit strookt niet met onze low-budget-instelling maar toch besluiten we in de geldbuidel te tasten. Bij het binnengaan worden we gelukkig meteen getrakteerd op een machtige, door gletsjerwater uitgesneden canyon. Het pad klimt afwisselend door rotstunnels, via brugjes en dan weer trapjes omhoog de kloof in. Ward neemt de leiding en duwt serieus op het gaspedaal. Door het aangelegde karakter van het pad (betontrapjes en uitgevlakte paadjes) winnen we snel hoogtemeters. We klimmen de canyon uit en Dieter trekt terecht aan de rem. We passen ons tempo aan en trachten wat te recupereren. Het is nog een lange dag...

Wanneer we aan de Höllentalangerhütte aankomen, overleggen we kort onze opties. Het oorspronkelijke plan was om hier het slaapmateriaal achter te laten zodat we dit niet mee de Alspitze moeten opzeulen. Het is echter al na de middag. We beslissen maar om alles mee te dragen voor het geval we vanavond niet tijdig terug aan de hut staan.
Helemaal volgepompt met enthousiasme klimmen we verder naar de start van de Alpspitze-klettersteig. Het stijgingspercentage en de zware rugzak eisen hun tol. We zijn duidelijk aan het echte werk begonnen en gaan moeiteloos in het rood. Toch heb ik een sterk vermoeden dat het gebrek aan nachtrust er ook iets mee te maken heeft. Dan maar op karakter tot op de col waar we uitblazen. Dieter kookt snel wat sneeuw tot water en maakt rijstpap. We vullen de suikers aan met dextro en drinken voldoende. Op de col is het windstil en de pauze, de warme zonnestralen en het prachtige landschap geven ons opnieuw de moed om er in te vliegen. 10 Minuten later staan we aan de start van de klettersteig. De via ferrata is grotendeels noordoost gericht waardoor het redelijk fris is op de route. De beklimming van de Alspitze via deze route is in de zomer mateloos populair. De kabels en treden zijn dan ook erg goed onderhouden. Vandaag is het echter eind oktober en is de route al wat ondergesneeuwd. Op deze prachtige weekdag zitten we dan ook helemaal alleen in de route. Door de eerste sneeuw- en ijsvorming is het hier en daar toch even opletten. Maar de algemene moeilijkheidsgraad is laag. Vaak is het meer een wandeling dan een klimroute. Toch moeten we reeds diep in onze reserves gaan. De vermoeidheid na een slapeloze nachtrit begint te wegen. De laatste hoogtemeters klimmen we op karakter naar boven.

Alpspitze
Dieter en Ward klimmen de laatste meter naar de top van de Alpspitze.

BEKLIMMING 1

Alpspitze Klettersteig

alpspitze

Algemeen
Klettersteigroute naar de top van de Alpspitze (2628m)
Vertrekpunt
Verschillende opties:
Parking Hammersbach (700m)
Lift naar Osterfelder (2033m)
Lift naar Kreuzeck (1650m)
Aanlooptijd
Hammersbach tot startpunt: 4 uur
Osterfelder tot startpunt: 15 minuten
Kreuzeck tot startpunt: 1,5 uur
Lengte
Van startpunt tot top Alpspitze: 2,5 tot 3 uur
Hoogteverschil
500 meter
Kaarten
Deutscher Alpenverein (DAV) - Blatt BY 8: Wettersteingebirge, Zugspitze
Topo
De topo van de route: klik hier
Materiaal
klettersteigset, klimgordel, helm, stevige schoenen

Beschrijving
Met de gondelbaan naar het Mittelstation Fernau. Van de Dresdnerhut loopt men richting het dalstation. Na ongeveer 100 meter gaat men naar links, en de steenmannetjes volgend komt men bij het begin van de klettersteig. Deze telt 200 hoogtemeters en is doorlopend voorzien van staalkabels. Op enkele passages is de klettersteig zeer luchtig, vanaf de laatste zekeringen de steenmannetjes volgend bereikt men het hoogste punt op de Egesengrat, 2631 meter.
Afdaling
Er zijn twee mogelijkheden om af te dalen:
Normaalweg via noordzijde terug naar de liften: 1,5 tot 2 uur
Afdaling via Mathaisenkar/Höllentalklamm: 4 tot 4,5 uur

Meer informatie
www.klettersteig.be
www.bergsteigen.at
www.summitpost.org

Alpspitze
Allen op de top van de Alpspitze!

Op de top worden we beloond met een fenomenaal zicht op de Europese alpen en de bekende jubileumsgraat naar de Zugspitze. Onze eerste top van het weekend is binnen! Alpspitze op 2628m: check! Ondertussen is het reeds na vier uur in de namiddag. Met nog slechts twee uur zonlicht hebben we niet veel tijd om lang op de top te blijven. Na de verplichte topfoto's en een slokje gipfelsrum dalen we af via de Mathaisenkarsteig die over de mooie zuidgraat naar beneden loopt. De afdaling duurt een stuk langer dan verwacht zodat we pas net voor het ondergaan van de zon de morene bereiken en opnieuw over een beter pad verder kunnen. Ondertussen zitten we alledrie stikkapot. Ik neem de leiding en daal op automatische piloot in het donker het pad af. We wandelen nog een lange tijd door het duister om rond 21u00 uitgeput de hut te bereiken. Tot mijn grote opluchting slaag ik erin het winterruim te openen. Op 5 minuten zijn we geïnstalleerd en zit Dieter achter zijn jetboil water te koken. We rehydrateren, eten elk een warme maaltijd en beslissen de overige rum niet verder omhoog te zeulen. Moe maar enorm voldaan na deze lange maar fantastische dag in de bergen kruipen we in onze slaapzakken. Wat de plannen morgen zijn, daar begint niemand over. Eerst maar eens goed slapen en dan zien we wel...

Zaterdag 20 oktober 2012

De volgende morgen is Ward reeds vroeg uit de veren. Hij maakt een korte wandeling rond de hut waarna hij toch maar wijselijk besluit om, met schoenen en al, terug in zijn slaapzak te kruipen. Om negen uur doen we een tweede poging. We besluiten eerst maar wat te eten alvorens plannen te maken. Ondanks het wansmakelijke ontbijt beslissen we vrij snel om toch maar een poging te wagen om vandaag de Zugspitze te overmeesteren. Eens de knoop is doorgehakt gaat het tempo omhoog: opruimen en wegwezen. Het is ondertussen al kwart voor tien en we zijn niet van plan om vanavond te voet af te dalen. De laatste lift vertrekt om 16u45 en die moeten we kost wat kost halen. Met het vooruitzicht van McDonalds als avondeten, knallen we vol goede moed door de vallei omhoog. Ik heb enorm veel pijn aan mijn rechterknie maar hoop dat dit wel overgaat. Na een uur bijten is de pijn niet geminderd en besluit ik de anderen in te lichten. Dieter biedt me een licht pijnstillertje aan dat ik voor de eerste keer in mijn leven dankbaar aanvaard. Veel helpt het niet maar terugkeren is geen optie.

Höllentalferner
Dieter maakt zich klaar om op de Höllentalgletsjer te gaan. In de achtergrond verschillende groepen die ons voorgaan.

Na een eerste via ferrata komen we boven de boomgrens uit. Een uur en talloze hoogtemeters later bereiken we de uitlopers van de Höllentalferner, een sterk gekrompen gletsjer die we moeten traverseren. Voor Ward en Dieter is het de eerste keer met stijgijzers. Ik geef ze kort enkele tips en zie dat ze geen moeite hebben om te volgen. Ward, die kort achter me zit, geniet zichtbaar. Perfect! Hier draait het om! Het getrokken spoor gaat op een gegeven moment kaarsrecht de helling op waardoor het gevaarlijk steil wordt. Ik maak een smal zigzagspoor wat een stuk makkelijker en veiliger klimt. Hier en daar stappen we starend in de donkere spleet voorzichtig een gletsjerspalt over. We vorderen vlot en halen enkele groepen in waardoor we zonder aanschuiven en op ons tempo aan de klettersteig kunnen beginnen. Op het eind van de gletsjer wacht ons een kleine verrassing. De randspalt vormt geen probleem maar de via ferrata begint, door het afsmelten van de gletsjer, tien meter hoger. Ongezekerd en met natte zolen beklim ik als eerste het wandje tot aan het begin van de kabel. Op zich niet moeilijk maar met een gapende gletsjerrand onder je is de kleinste fout fataal. We gaan er niettemin vlot door. De vier Duitse militairen hebben meer moeite en steken we na dit stukje dan ook voorbij. Nu begint een prachtig stuk via ferrata. Zeshonderd verticale hoogtemeters met aan de ene kant een zicht op het vlakke Beieren, aan de andere kant de uitlopers van de Oostenrijkse Alpen. Genieten!

Zugspitze
Ward en Dieter in de klettersteigroute naar de Zugspitze.

BEKLIMMING 2

Höllental Klettersteig naar de top van de Zugspitze

Algemeen
Klettersteigroute naar de top van de Zugspitze (2962m)
Vertrekpunt
Parking Hammersbach (758m)
Aanlooptijd
Hammersbach tot startpunt: 5-6 uur
Lengte
Van startpunt tot top Alpspitze: 2,5 tot 3 uur
Hoogteverschil
2200 hoogtemeters waarvan 200 meter Brett/leiter-klettersteig en 600 meter Höllental-klettersteig.
Kaarten
Deutscher Alpenverein (DAV) - Blatt BY 8: Wettersteingebirge, Zugspitze
Topo
De topo van de route: klik hier
Materiaal
klettersteigset, klimgordel, helm, stevige schoenen

Beschrijving
De route start in Hammersbach en gaat door de canyon het Höllental in. Je klimt de vallei omhoog tot aan de gletsjer. Onderweg kom je langs de Höllentalangerhut. De gletsjer is relatief veilig en snel overgestoken. De randspalt aan het begin van de klettersteig kan soms voor problemen zorgen. Heel de route is gezekerd met kabel en voldoende treden.
Afdaling
Met de lift en daarna treintje (Bayerischen Zugspitzbahn) terug naar Hammersbach

Hollental-Klettersteig

Meer informatie
www.h-i-g-h.de/touren/zugspitze/
www.via-ferrata.de
www.summitpost.org

Door de sneeuw is hier en daar al een kabel of steun verstopt. Het spoor is niettemin duidelijk, de sneeuwcondities goed. We ploegen ons een weg naar boven. Het is zwaar maar we gaan lekker. De laatste meters is het steil omhoog sneeuwstampen. Door de vermoeidheid en de hoogte is het vijf stappen zetten en dan weer uitblazen. Traag maar zeker komen we op het einde van de jubileumsgraat, die we nog een 100-tal meter volgen tot het gouden topkruis.
Zo mooi en rustig de beklimming is, zo bizar is de ervaring die je op de top overvalt. Plots duikt het gigantische lift-restaurant-complex op. Een massa dagtoeristen staan op het terras foto's te nemen terwijl jij de laatste meters naar de top beklimt. We voelen ons als bedreigde dieren in de zoo maar dat kan ons weinig schelen. We beklimmen immers onze tweede alpentop in evenveel dagen. Zugspitze (2962m): check!

Zugspitze
Dieter op het laatste stukje graat naar de top.
Zugspitze
Samen op de hoogste top van Duitsland: Zugspitze
(2962m).

Op het terras mengen we ons onder de toeristen. We bestellen drie grote cola's en genieten na van de beklimming. Vervolgens nemen de we een liftje naar het lager gelegen skiplateau om vandaar met een treintje door de berg naar Hammersbach te sporen.

Op de parking verliezen we geen tijd. Rugzakken vliegen in de koffer en met de auto gaat het in een vliegende vaart naar Garmisch-Partenkirchen, waar de plaatselijke McDonalds zich op drie geurige klanten kan verheugen. Onze stevige bestelling biedt gelukkig wat compensatie. Om de prachtige twee dagen af te ronden bestellen we in een lokaal etablissement, zorgvuldig uitgekozen voor de schone service, nog 'drei bier' waarna we opnieuw de auto in kruipen en richting Telfes, in het Oostenrijkse Stubaital, rijden. We kunnen hier immers logeren in een appartementje van Dieter zijn tante. Na een noodzakelijke douche kruipen we vroeg de slaapzak in. We hebben wat slaap in te halen!

Vakantiewoning

vakantiewoning

Adres
A-6165 Telfes Nr. 25
Stubaital-Tirol
Oostenrijk
Uitbaatster
Carole Pircher-Maes
Telefoon
+43 (0)5225 65052
Site
www.vakantie-tirol.com

Meer informatie
De familie Pircher-Maes verhuren 2 vakantieappartementjes in hun historische Tirolerwoning uit 1796. Het grootste appartement is geschikt voor 2-5 personen. Het andere appartementje is geschikt voor 2 tot 4 personen. Beiden zijn voorzien van alle comfort zoals keukentje, televisie, koffiezet,... In het dorpje vindt je een supermarktje, cafetje/restaurant en op 5 minuten rijden ben je aan de Stubai Aquarena. Ook de skipistes zijn vlot bereikbaar met eigen wagen of met de skibus.
Een aanrader!

In de buurt
Innsbruck (op 20 km)

Zondag 21 oktober 2012

De volgende morgen gaan we op zoek naar ontbijt en plannen ondertussen de komende dag. Het Stubaital biedt talloze mogelijkheden voor buitensporters. De sneeuwval van een week eerder beperkt echter onze opties. We kiezen uiteindelijk voor de Fernauklettersteig die naar de top van de Egesengrat klimt.
Na het ontbijt rijden we opnieuw naar het appartement om ons materiaal op te halen. Ons gesprek met Carole (de tante van Dieter) en haar man Robert loopt echter serieus uit. We vertellen hen over onze avonturen op de Zugspitze en zij over hun prachtig gerenoveerde woning en het leven in het pittoreske Tirol. Uiteindelijk schieten we toch in actie en rijden naar het einde van het stubaital waar de Fernau-klettersteig zich bevindt. Met de kabellift gaan we tot het middenstation op de stubaigletsjer (hier wordt het hele jaar door geskied). Van aan de lift is het nog een kwartiertje stappen tot het beginpunt van de route. De klettersteig gaat over een zuidgraat en baadt in de warme herfstzon. Hierdoor is de route sneeuwvrij.

Fernau-klettersteig
Dieter en Ward in de prachtige Fernau-klettersteig.

Na twee uurtjes klauteren over fantastisch goede rots, komen we op de topgraat aan. We klimmen nog een kwartiertje omhoog en staan op onze derde bergtop in drie dagen. Egesengrat (2631m): check! De Fernau-klettersteig is een pracht van een afsluiter, met zicht op omringende bergtoppen die spontaan in toekomstplannen veranderen. Wij komen nog terug! Dat staat vast.

BEKLIMMING 3

Fernua Klettersteig

Fernau-Klettersteig

Algemeen
Klettersteigroute naar de top van de Egesengrat (2631m)
Vertrekpunt
Parking lift Stubaigletsjer
Aanlooptijd
Mittelstation Fernau tot startpunt: 15 minuten
Lengte
Van startpunt tot top Egesengrat: 2 uur
Hoogteverschil
200 meter
Topo
De topo van de route: klik hier
Materiaal
klettersteigset, klimgordel, helm, stevige schoenen

Beschrijving
Met de gondelbaan naar het Mittelstation Fernau. Van de Dresdnerhut loopt men richting het dalstation. Na ongeveer 100 meter gaat men naar links, en de steenmannetjes volgend komt men bij het begin van de klettersteig. Deze telt 200 hoogtemeters en is doorlopend voorzien van staalkabels. Op enkele passages is de klettersteig zeer luchtig, vanaf de laatste zekeringen de steenmannetjes volgend bereikt men het hoogste punt op de Egesengrat, 2631 meter.
Afdaling
Via de gemarkeerde route eerst een stukje graag volgen dan het pad links afdalen naar de Dresdnerhut.

Fernau-Klettersteig

Meer informatie
www.bergsteigen.at
www.klettersteig.de

In lichte looppas stormen we de berg af. Op amper twintig minuten staan we opnieuw aan de lift die ons recht naar de aprés-ski bracht. We gaan opnieuw voor 'drei bier' en Dieter doet er nog 'drei Marillenschnapps' bovenop. Om Carole en Robert te bedanken voor het warme onthaal, trakteren we het hele gezin (en onszelf) op heerlijke pizza uit het dorp. Met spijt in het hart nemen we afscheid van Dieter's familie maar ook van drie ongelooflijk mooie dagen. De lange rit terug naar vlak Vlaanderen is lang en donker, op twee lichtflitsen na waar Dieter en Ward waarschijnlijk nog post van krijgen.

Tijdens de rit huiswaarts kwamen we al snel tot de volgende conclusie: dit soort uitstappen moet je gewoon doen als de kans zich voordoet. Het leven is te kort, de bergen te mooi en vrienden heb je nooit te weinig. Bedankt mannen! Ik heb een gevoel dat we snel weer onderweg gaan zijn!

Ward, Dieter en Koen
Ward, Dieter en Koen op de top van de Egesengrat (2631m) in het Stubaital.

Meer foto's in het fotoalbum of geniet van onderstaande slideshow:

Nabeschouwing

We hebben drie prachtige dagen gehad met 3 mooie beklimmingen. De drie geklommen routes zijn makkelijk (Alpspitze) tot moeilijk (Zugspitze, Fernau) maar haalbaar voor iedereen met een basisfysiek. In de streek zijn nog tal van andere routes te klimmen. Zeker het Stubaital biedt ontelbare opties: klimmen, snowboarden, wandelen, mountainbiken, parapente,... Het zal niet lang duren eer we terug die richting oprijden!

1 reactie

Dit is het eerste verhaal wat ik lees van je blog. Je hebt me enthousiast gemaakt om ook je andere verhalen te lezen :-).

Bericht van Jorg op 21 juli 2014

Locatie

Steekkaart

Regio
Garmisch Partenkirchen - Beierse Alpen - Duitsland
Telfes-im-Stubai - Tiroler Alpen - Oostenrijk
Afstand
Belsele - Telfes-im-Stubai: 900 km enkel
Periode
Vrijdag 19 oktober - zondag 21 oktober 2012
Soort
klettersteig
Verblijf
winterruim berghut en appartement in Telfes-im-Stubai
Hoogte
700-2962 meter
Kaarten
Deutscher Alpenverein (DAV) - Blatt BY 8: Wettersteingebirge, Zugspitze
Geklommen routes
Alpspitze, Zugspitze en Egesengrat.

Foto's

../../images/albums/stories/56

Op de hoogte blijven?

* Verplicht veld

Contact

Bij vragen of opmerkingen:
info@theoutdoors.be

[ sluiten ]



Reageer

* Verplicht veld

[ sluiten ]